W pijalni serwowane są takie wody jak: Jan, Słotwinka, Tadeusz, Zdrój Główny, Zuber. Szczególnie ta ostatnia z wód cieszy się dużą sławą ze względu na swój charakterystyczny smak.
"Jan" przydatny w leczeniu i profilaktyce schorzeń układu moczowego, pęcherzyka żółciowego, wątroby i chorób przemiany materii (cukrzyca, otyłość).
"Słotwinka" leczy przewlekłe nieżyty przewodu pokarmowego, choroby z niedoboru magnezu: nerwice. Pomaga usuwać metale ciężkie z organizmu.
"Tadeusz" stosowany jest w leczeniu schorzeń układu krwiotwórczego w różnego rodzaju niedokrwistościach oraz w schorzeniach nieżytowych jelit, także przy rekonwalescencji po chorobach zakaźnych oraz przy niedokrwistości na tle zatruć zawodowych.
"Zuber" stosowany jest w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego, działa przeciwzapalnie, oczyszcza śluzówkę przewodu pokarmowego.
Pijalnia Jana
Mieści się na terenie Parku Zdrojowego, przy alejce Nikifora Krynickiego, w odległości 300 m od Bulwarów Dietla (u podnóża Góry Parkowej). W pijalni tej dostępne są tylko dwa rodzaje wody: „Jan” oraz „Józef”.
WIĘCEJ INFORMACJI:
W latach 80-tych XIX wieku istniały tu dwa drewniane pawilony nad źródłami „Józefa” i „Jana”. W 1923 r. dokonano ich gruntownej przebudowy wznosząc obecną pijalnię. Budynek usytuowany wśród parku pokrywa czterospadowy dach z kopułą i oświetlają stylowe latarnie. Zdrój „Józefa" pierwotnie nazywał się zdrojem „Dudzika”- od nazwiska właściciela zdroju. Gdy w roku 1880 źródło zostało zakupione przez Zarząd Zdrojowy, otrzymał nową nazwę na cześć dr Józefa Merunowicza (ówczesnego kierownika Departamentu Sanitarnego Namiestnictwa we Lwowie) dbającego o rozwój Krynicy. Nazwa drugiego zdroju związana jest z osobą dawnego kąpielowego o imieniu Jan, który przynosił wodę z niewykorzystanego źródła kuracjuszom pobierającym zabiegi borowinowe.
"Józef" ma działanie moczopędne, słabo żółciopędne, lecznicze w niedokrwistości, ogólnie wzmacniające.
Sprawdź: Krynica Zdrój co warto zobaczyć? Najważniejsze atrakcje
