Cerkiew przebudowano, zmieniając jej pierwotną bryłę, po powodzi w latach 1813-14 przeniesiono ją dalej od rzeki na obecne miejsce. Cerkiew składa się z prezbiterium, do którego przylega zakrystia, nawy oraz babińca nakrytego wysoką wieżą. Prezbiterium nakryte jest dachem trójspadowym, natomiast nawa łamanym uskokowo dachem namiotowym zwieńczonym baniastym hełmem z pozorną latarnią. Dach wieży również posiada hełm z pozorną latarnią. Ściany oraz dachy cerkwi pobite są gontem. Wewnątrz świątyni zachowało się zabytkowe wyposażenie z XVIII wieku. Przepiękny ikonostas podzielono: górną część pozostawiono w pierwotnym miejscu na styku nawy i prezbiterium, natomiast górne ikony przeniesiono pod ściany prezbiterium. Cennym elementem wyposażenia jest także barokowy ołtarz boczny z XVIII w. z obrazem Chrystusa u Słupa oraz wiele cennych ikon. W zakrystii (jest to dawne prezbiterium) zachowała się cenna polichromia figuralna z 1607 roku. Obecnie cerkiew jest kościołem rzymskokatolickim.
W 2013 roku cerkiew została wyróżniona wpisem na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
